27 Temmuz 2012 Cuma

Inception & Christopher Nolan Hakkında

Sikimtırak Bilgiler:
Yönetmen,
Yapımcı ve Senarist:
 Christopher Nolan
Oyuncular:  Leonardo DiCaprio,Marion Cotillard,Ellen Page, Joseph Gordon
Müzik:          Hans Zimmer
Puanlama :  Imdb: 8.8  Sinemalar: 9.3
Bütçe:          $160,000,000
Hasılat:        $825,448,067


İngiliz yönetmen Christopher Nolan’ı, 2000’li yılların en iyi filmleri arasında adı sıklıkla anılan Memento (Akıl Defteri) sayesinde tanımadıysanız bile, muhtemelen 2008 yılında çektiği Batman The Dark Knight’ın (Batman: Kara Şövalye) muazzam eleştirel ve ticari başarısından haberiniz vardır. Ki Nolan’ın son filmi Inception’ın (Başlangıç) hayata geçmesinde de söz konusu başarının çok büyük payı olduğu tartışılmaz bir gerçek.

Bugün itibari ile vizyona bir daha batman serisi çekmeyeceğim dediği ve galasında 10 dan fazla kişinin öldüğü The Dark Knight Rises ( Kara Şövalye Yükseliyor ) giriyor. Bende heyecanla bekleyenler arasındaydım bu film için, hatta beraber gitmek istediğim, çok değer verdiğim bir kişi vardı. "O" öldü.Tek başına gitmek daha güzel zaten, her zamanki gibi tek gideceğim.


Neyse filme gelecek olursak. Inception, Nolan’ın kendi senaryosundan uyarladığı 160 milyon dolar bütçeye sahip bir yapım. Günümüzün ekonomik koşullarında bu kadar büyük paralar genelde daha az riskli projelere yatırılıyor. Hazır seyirciye ve gişe garantisine sahip süper kahraman öyküleri, çizgi roman uyarlamaları, devam filmleri ve yeniden çevrimler yapımcılara daha cazip geldiğinden, salonlar bu tip filmlerle dolup taşıyor. Ancak bu durumun yan etkisi olarak sinemaseverler orijinal hikâyelere sahip taze bakış açılı filmlere gittikçe daha fazla hasret kalıyorlar. Bence Inceptıon’un hem ülkemizde hem de dışarıda gördüğü yoğun ilgi ve beğeninin altında bu hasreti fazlasıyla giderecek nitelikte bir film olması yatıyor. Aynı etkiyi Dark Knight Rises in de göreceğine eminim.

Inception’da insanların rüyalarına girerek ve kontrol ederek bilinçaltlarına sızan ve en değerleri sırlarını çalan Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) ve ekibinin öyküsünü izliyoruz. Geçmişinde yaşadığı birtakım olaylar sebebiyle kaçak durumuna düşmüş olan Cobb evinden uzaktadır ve çocuklarını uzun süredir görememektedir. Ken Watanabe’nin canlandırdığı Japon işadamı Saito ona bir çıkış yolu önerir. Cobb, Saito’nun rakiplerinden birinin zihnine girecek ancak bu sefer bir bilgiyi ya da sırrı çalmayacak tam tersine yabancı bir fikri yerleştirecektir. Bunun karşılığında Saito Cobb’u kaçak durumundan kurtarmayı teklif eder. Cobb’un arkadaşı ve ortağı Arthur (Joseph Gordon-Levitt) fikir yerleştirmenin imkânsız olduğunu söylese de Cobb bunu daha önce de yaptığını iddia edip görevi kabul eder. Fakat bunu başarmak için zihnin hiç inmedikleri kadar derinlerine inmeleri gerekmektedir ki bu da tüm ekip için büyük tehlike demektir.

Inception RÜYA İÇİNDE RÜYA ve bir başkasının bilinçaltına girme temasına sahip bir film. Kuşkusuz bu sinema tarihinde yeni bir konu değil. 1984 tarihli Dreamscape ya da 2000 tarihli The Cell (Hücre) akla gelen iki örnek. Tabii ki Inception düşünsel yapısının sağlamlığıyla bu filmlerden çok öteye konumlanıyor. Söz konusu yapımlar her şeyden önce rüyaların ve bilinçaltının belirsiz doğasının sağladığı imkanları gerçeküstü sahneler yaratmak ya da görsel efekt gösterisi yapmakta kullanan filmlerdi. Inception’da da Paris’in tabandan tavana uzanan dev bir akvaryuma dönüştürüldüğü sahne gibi görsel efektlerin öne çıktığı anlar var elbette ama bunların hepsi hikâyeye hizmet edecek şekilde kullanılmış. Nolan fiziki ve mimari sınırları zorlayan bu sahnelerde CGI ( bilgisayar efekti ) kullanımında aşırıya kaçmayıp, set tasarımlarına ağırlık vererek çok doğru bir tercih yapmış.


Yönetmenin verdiği röportajlarda da belirttiği gibi Inception özünde bir soygun filmi. Ama aynı zamanda bir trajik aşk öyküsü ve bir aksiyon filmi olarak da yapılandırılmış. Filmin bu çok katmanlı yapısı, karakterlerin fikir yerleştirme operasyonu sırasında rüya içinde rüya inşa ederek zihnin derinliklerine dalmasıyla tematik bir bütünlük oluşturuyor. Filmin katmanlarına tek tek bakıldığında bir soygun filmi olarak gerekli heyecanı ve gerilimi gayet başarıyla yarattığı söylenebilir. Aynı şekilde Cobb ile karısı Mal’ın öyküsü, Oscarlı oyuncu Marion Cotillard’ın da etkileyici oyununun sayesinde, filmin duygusal çekirdeğini oluşturacak şekilde işlenmiş. İşin aksiyon boyutuna bakıldığındaysa yapımın ender kusurlarından biri göze çarpıyor. Filmin üçüncü rüya katmanını oluşturan karlarla kaplı mekândaki çatışma sahneleri biraz sıradan biraz da fazla uzun olmuş. Bunun dışında film yaklaşık iki buçuk saatlik süresini seyirciye kesinlikle hissettirmiyor.Baştan sona kadar sıkmayan, sürükleyici ancak bir o kadar da dikkatlice izlenmesi gereken nitelikte bir film. Bu filmi on kere izleyip de anlamamış olan arkadaşlarım var ne yazık ki ...


Sevdiğim Bazı Replikler:

” Çözmesi 2 dakika sürecek bir labirent çizmek için 1 dakikan var. ” (Cobb)

” Bir tren bekliyorsun. Seni uzaklara götürecek bir tren… Trenin seni nereye götürmesini umduğunu biliyorsun, ama emin değilsin. Ama önemi yok. Bir trenin seni nereye götüreceğini nasıl umursamazsın? Çünkü birlikte olacaksınız. “ (Mal)

” Rüyadayken gördüklerimiz bize gerçek gibi gelir. Ancak uyandığımızda bir tuhaflık olduğunu fark ederiz. ” (Cobb)

”- Bir şey sorayım. Rüyanın başlangıcını hiç hatırlamazsın değil mi? Olup bitenin ortasında bulursun kendini.
- Sanırım evet.
- Peki buraya nasıl geldik?
- Şeyden geldik...”

” Kalbini mi dinleyeceksin, yoksa kalbi pişmanlıkla dolu yaşlı bir adam olarak yalnız ölmeyi mi bekleyeceksin? ”

” Öyle derinde kapana kısıldık ki, bilinçaltımızın kıyılarında kaldık. Neyin gerçek olduğunu göremez olduk. Kendimiz için bir dünya yarattık. Yıllarımızı aldı ama kendi dünyamızı yarattık.”

Sonuç olarak Inception, hem seyirci ilgisi hem de eleştirmenlerin beğenisini haklı bir şekilde elde etmeyi başarmış, birden çok izlemeye müsait hatta barındırdığı detaylara hâkim olmak için bunu gerektiren, orijinal film yokluğunun had safhaya vardığı 2010 yılında çölde vaha etkisi yapan bir film. Christopher Nolan’ın bir sonraki filmini heyecanla beklerken Inception’un çoklu katmanlarında tekrar tekrar dolaşmak benim gibi sinemaseverler için büyük bir keyif olacak. Rises den çok büyük beklentilerim var . Bir sonraki eleştirime kadar hoşçakalın, kaynatasızlarım benim...

Özet: Sen çok film izliyorsun galiba ? - Hayırlısı be gülüm.

9 Temmuz 2012 Pazartesi

Parktaki İbretlik Ayarım

Toplanın kaynatasızlar size ateist lavuğa verdiğim ibretlik ayarı anlatacağım. Bakmayın böyle düzgün Türkçe ile yazdığıma blogger sikerim seni adam akıllı yaz diye uyarıyor. Bende kızmasın diye altı çizili kelimeleri o ne istiyorsa o şekilde düzeltmeden size sunuyorum. Ama şu lavuk kelimesini bir sokamadım Türkçe kelimeler içerisine, halen altını kırmızıyla çiziyor uyuz oluyorum. Ne yani lavuğa, lavuk diyemeyeceğiz mi ? Neyse konuya dönmem lazım.

Geçen kandil günü efkarlıyım falan ama kandil sonuçta dedim bir namaz kılayım. Bin geceden hayırlı bir gece demişti dini bütün bir abim. Halen dinde bug aradığımı itiraf etmiş bulunuyorum bu mantığım ile :D küçükken de arardım.

Neyse işte kıldık namazımızı çıktık hemen karşıdaki parkta oturdum. Püfür püfür de esiyor, dedim şu romanımı okuyayım da bitsin artık şu lanet kitap. Baktım Allah'ın varlığını tartışan iki adam var yan bankta, çaktırmadan onları dinliyorum. Ama nasıl tartışıyorlar, merakla dinliyorum hangi taraf kazanacak diye, yanımda vado olsa kesinlikle iddaa ya bile girerdik yani.

Dini bütün abimiz tartışmada üstün çıkmaya başlayınca ateist olan arkadaş hemen alay etmeye başladı. Aklınca abimizi ezdiğini düşünüyordu. O sırada kitabımı postacı çantama koyuyordum ki kulağıma

http://fizy.com/#s/1hxwk1

Çağrı film müziği gelmeye basladi. Bir an duraksadım, esen rüzgar yanağımı yalayıp geçerken, bir anda  tekbir getirerek ayaklı belediye kul tabağını ateiste tüm iman gücümle vurdum.

Olduğu yere yığılan ateist tam ayağa kalkacakken parktaki diğer dini bütün dedelerde "vurun kafire" diye haykırıp bir yandan da üzerine sümkürerek linç ettiler. Sonra hep birlikte kolkola girip çevik kuvvetin taşlarından korunmaya çalıştık ve onları alt ettik.


Kucaklaşmalar, mutluluklar falan Sordum sari çiçeğe ilahisi söyleye söyleye olay yerini sorunsuz bir şekilde terk ettik.


Özet: Karı, kız tavlayacağım diye ateist olmayın.

23 Haziran 2012 Cumartesi

Hamam böceğine verdiğim ibretlik ayar

Selam kaynatasızlar! Bugün size hamam böceğine verdiğim ibretlik ayarı anlatacağım.

Şimdi bir senedir beraber yaşadığım bir hamam böceğim vardı. Çok severim kendisini. En zor zamanlarımda dahi hep yanımdaydı, hiç yalnız bırakmadı beni. Kimi zaman bir arkadaş, dost, kardeş, can yoldaşı kimi zaman ise etrafa  kolera, tifo, verem, basilinin, Entamoeba coli, E. histolyrica, Balantridium coli, Giardia intestinalis yayan bir parazit oldu. (evet o şeyleri kopyala yapıştır yaptım , aynılarını bakarak bile yazamam amk ) Acısıyla tatlısıyla bir yıl geçirdik beraber.....

Neden böyle birşey yapıyorum bilmiyorum. Arkadaşlarım sorduklarında ise cevabım hiç değişmiyor
"eşşeğin zikinden dolayı" deyip başımdan savıyorum. Araştırmama göre benim gibi ne yapacağını şaşırmış Avustralyalılar hamam böceğini beslemeyi seviyorlarmış. Aborjinler değil yalnız sonradan gelen piçkuruları böyle yapıyormuş hemen aklınıza aborjinler gelmesin. Aborjinler delikanlı insanlardır, onlara laf diyen karşısında beni bulur. Her ne kadar vipipedia da aborjinleri birer "suçlu" gibi gösterse de siz inanmayın her yazılana. Benim halamın oğlu aborjin bikere. Her yıl bir kere arar beni taaa Queensland Murrilerden.



Benim gibi en çok hamam böceği besleyen kişiler sanırım öğrenci evleri. Bir öğrenci evinde iki gün kalmıştım, evin her yerinde hamam böcekleri görüyordum.Yemek tavalarının arasında, lavabonun içinde, yatakların köşelerinde, kitapların arasından bile çıkıyordu. Çok hoşuma gitmişti bir an bütün ev halkını bu sıcak davranışından dolayı kutlamak istedim ve kendi evimde bu verimi artırmak için bilgiler almıştım o arkadaşlardan. Fakat onların da birer katil olduğunu son gün lavaboya ellerimi yıkamaya gittiğimde farkettim ( bu kısım çok yalan olabilir ) lavaboyu görür görmez kanım donmuştu. Kanlar içerisinde yatıyordu, hunharca katledilmişti. O evi olan lavabo deliğinden çıkmış, belki dostça belki kardeşçe belki sevgi dolu, ama insan hayvanının korku ve dehşetine maruz kalmış ve oracıkta infaz edilmişti . Sıvı sabunun tabanıyla vurulmuş vurulmuş, vurulmuş, atomlarına kadar ayrılmıştı. Hemen terkettim evi.

Neyse işte benim hikayeme geçeyim. Yağmurlu bir sonbahar akşamıydı üzerinde çubuklu bir forma vardı... Bir anda tutuldum aşık oldum ben, hayatın anlamı siyah beyazdı  ( dur lan karıştı ) ve sen çıktın karşıma , ezmek istedim, hunharca pestilini çıkarmak istedim ancak yapamadım. Görür görmez o antenlerinden etkilenmiştim , o simsiyah kabuğun ve sikimsonik ayaklarınla mest olmuştum. Hemen elime aldım, yıkadım, temizledim. Başta biraz mızmızlansanda sende beni sevmiştin, biliyordum. Gözlerimin içine baktın " beni bu karanlık ve tehlikeli sokaklarda bırakma ,sensiz yapamam, antenlerimi ölene dek tut , beni sev" dedin. İçimden " Bir daha sessiz yapamayacağını söyleme! Neden biliyor musun? Çünkü yine inanırım..." diyesim geldi ancak ortam müsait olmadığından sadece düşünmekle yetindim.

Gülümseyerek , gamzeleri iyice çukurlaşıncaya dek baktın bana. İçim cız etmişti. Seni bırakamazdım . Hemen bi karton yuva yapıp beslemeye başladım. Adınıda "hamam böceği" koydum. Küçükken mahallede lakabım "böcek" idi. Hiç sevmezdim, onlarda kızdırmak için "böceeeek,böceeeeek" diye bağırırlardı . Neyse şuanda hiçbiri yaşamıyor zaten :D

Başta herşey çok güzel gidiyordu. Sonra birgün karşıma geçip ayrılmak istediğini söyledi. O an hayatım başıma yıkılmıştı sanki.  Aldım karşıma ve hunharca hesaplaştım.

Yazıklar olsun, ben senin için yaz kış demeden doğalgaz yaktım, kombiyi gece bile en son kademede çalıştırdım, ay sonu gelen kabarık doğal gaz faturasına sesimi çıkarmadım. Göz yumdum. Ayrı oda dedin, ayrı kalorifer dedin sustum. Kutunu yatağımın altından başka bir yere koymadım. Her gece bakışarak uyumalarımızı nasıl unuttun ?  ve şimdi sende herkes gibisin dedim. Gözleri doldu hamam böceğinin hakkını helal et kardeş dedi.

+ Siktir git, orospu çocuğu dedim.

- Niye böyle yapıyorsun dedi.

+ Çünkü eşşeğin zikinden dolayı dedim.

- Abi yapma böyle dedi.

Oracıkta ezdim lavuğu, gözüm dönmüştü. Ölme laan , ölme laaaaan diye bağırarak defalarca vurdum en sevdiğim terliğimle. Dümdüz ettim piçi üstüm başım kan olmuş.

Özet:  Hamam böceği beslemeyin.