Yönetmen,
Yapımcı ve Senarist: Christopher Nolan
Oyuncular: Leonardo DiCaprio,Marion Cotillard,Ellen Page, Joseph Gordon
Müzik: Hans Zimmer
Puanlama : Imdb: 8.8 Sinemalar: 9.3
Bütçe: $160,000,000
Hasılat: $825,448,067
İngiliz yönetmen Christopher Nolan’ı, 2000’li yılların en iyi filmleri arasında adı sıklıkla anılan Memento (Akıl Defteri) sayesinde tanımadıysanız bile, muhtemelen 2008 yılında çektiği Batman The Dark Knight’ın (Batman: Kara Şövalye) muazzam eleştirel ve ticari başarısından haberiniz vardır. Ki Nolan’ın son filmi Inception’ın (Başlangıç) hayata geçmesinde de söz konusu başarının çok büyük payı olduğu tartışılmaz bir gerçek.
Bugün itibari ile vizyona bir daha batman serisi çekmeyeceğim dediği ve galasında 10 dan fazla kişinin öldüğü The Dark Knight Rises ( Kara Şövalye Yükseliyor ) giriyor. Bende heyecanla bekleyenler arasındaydım bu film için, hatta beraber gitmek istediğim, çok değer verdiğim bir kişi vardı. "O" öldü.Tek başına gitmek daha güzel zaten, her zamanki gibi tek gideceğim.
Neyse filme gelecek olursak. Inception, Nolan’ın kendi senaryosundan uyarladığı 160 milyon dolar bütçeye sahip bir yapım. Günümüzün ekonomik koşullarında bu kadar büyük paralar genelde daha az riskli projelere yatırılıyor. Hazır seyirciye ve gişe garantisine sahip süper kahraman öyküleri, çizgi roman uyarlamaları, devam filmleri ve yeniden çevrimler yapımcılara daha cazip geldiğinden, salonlar bu tip filmlerle dolup taşıyor. Ancak bu durumun yan etkisi olarak sinemaseverler orijinal hikâyelere sahip taze bakış açılı filmlere gittikçe daha fazla hasret kalıyorlar. Bence Inceptıon’un hem ülkemizde hem de dışarıda gördüğü yoğun ilgi ve beğeninin altında bu hasreti fazlasıyla giderecek nitelikte bir film olması yatıyor. Aynı etkiyi Dark Knight Rises in de göreceğine eminim.
Inception’da insanların rüyalarına girerek ve kontrol ederek bilinçaltlarına sızan ve en değerleri sırlarını çalan Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) ve ekibinin öyküsünü izliyoruz. Geçmişinde yaşadığı birtakım olaylar sebebiyle kaçak durumuna düşmüş olan Cobb evinden uzaktadır ve çocuklarını uzun süredir görememektedir. Ken Watanabe’nin canlandırdığı Japon işadamı Saito ona bir çıkış yolu önerir. Cobb, Saito’nun rakiplerinden birinin zihnine girecek ancak bu sefer bir bilgiyi ya da sırrı çalmayacak tam tersine yabancı bir fikri yerleştirecektir. Bunun karşılığında Saito Cobb’u kaçak durumundan kurtarmayı teklif eder. Cobb’un arkadaşı ve ortağı Arthur (Joseph Gordon-Levitt) fikir yerleştirmenin imkânsız olduğunu söylese de Cobb bunu daha önce de yaptığını iddia edip görevi kabul eder. Fakat bunu başarmak için zihnin hiç inmedikleri kadar derinlerine inmeleri gerekmektedir ki bu da tüm ekip için büyük tehlike demektir.
Inception RÜYA İÇİNDE RÜYA ve bir başkasının bilinçaltına girme temasına sahip bir film. Kuşkusuz bu sinema tarihinde yeni bir konu değil. 1984 tarihli Dreamscape ya da 2000 tarihli The Cell (Hücre) akla gelen iki örnek. Tabii ki Inception düşünsel yapısının sağlamlığıyla bu filmlerden çok öteye konumlanıyor. Söz konusu yapımlar her şeyden önce rüyaların ve bilinçaltının belirsiz doğasının sağladığı imkanları gerçeküstü sahneler yaratmak ya da görsel efekt gösterisi yapmakta kullanan filmlerdi. Inception’da da Paris’in tabandan tavana uzanan dev bir akvaryuma dönüştürüldüğü sahne gibi görsel efektlerin öne çıktığı anlar var elbette ama bunların hepsi hikâyeye hizmet edecek şekilde kullanılmış. Nolan fiziki ve mimari sınırları zorlayan bu sahnelerde CGI ( bilgisayar efekti ) kullanımında aşırıya kaçmayıp, set tasarımlarına ağırlık vererek çok doğru bir tercih yapmış.
Yönetmenin verdiği röportajlarda da belirttiği gibi Inception özünde bir soygun filmi. Ama aynı zamanda bir trajik aşk öyküsü ve bir aksiyon filmi olarak da yapılandırılmış. Filmin bu çok katmanlı yapısı, karakterlerin fikir yerleştirme operasyonu sırasında rüya içinde rüya inşa ederek zihnin derinliklerine dalmasıyla tematik bir bütünlük oluşturuyor. Filmin katmanlarına tek tek bakıldığında bir soygun filmi olarak gerekli heyecanı ve gerilimi gayet başarıyla yarattığı söylenebilir. Aynı şekilde Cobb ile karısı Mal’ın öyküsü, Oscarlı oyuncu Marion Cotillard’ın da etkileyici oyununun sayesinde, filmin duygusal çekirdeğini oluşturacak şekilde işlenmiş. İşin aksiyon boyutuna bakıldığındaysa yapımın ender kusurlarından biri göze çarpıyor. Filmin üçüncü rüya katmanını oluşturan karlarla kaplı mekândaki çatışma sahneleri biraz sıradan biraz da fazla uzun olmuş. Bunun dışında film yaklaşık iki buçuk saatlik süresini seyirciye kesinlikle hissettirmiyor.Baştan sona kadar sıkmayan, sürükleyici ancak bir o kadar da dikkatlice izlenmesi gereken nitelikte bir film. Bu filmi on kere izleyip de anlamamış olan arkadaşlarım var ne yazık ki ...
Sevdiğim Bazı Replikler:
” Çözmesi 2 dakika sürecek bir labirent çizmek için 1 dakikan var. ” (Cobb)
” Bir tren bekliyorsun. Seni uzaklara götürecek bir tren… Trenin seni nereye götürmesini umduğunu biliyorsun, ama emin değilsin. Ama önemi yok. Bir trenin seni nereye götüreceğini nasıl umursamazsın? Çünkü birlikte olacaksınız. “ (Mal)
” Rüyadayken gördüklerimiz bize gerçek gibi gelir. Ancak uyandığımızda bir tuhaflık olduğunu fark ederiz. ” (Cobb)
”- Bir şey sorayım. Rüyanın başlangıcını hiç hatırlamazsın değil mi? Olup bitenin ortasında bulursun kendini.
- Sanırım evet.
- Peki buraya nasıl geldik?
- Şeyden geldik...”
” Kalbini mi dinleyeceksin, yoksa kalbi pişmanlıkla dolu yaşlı bir adam olarak yalnız ölmeyi mi bekleyeceksin? ”
” Öyle derinde kapana kısıldık ki, bilinçaltımızın kıyılarında kaldık. Neyin gerçek olduğunu göremez olduk. Kendimiz için bir dünya yarattık. Yıllarımızı aldı ama kendi dünyamızı yarattık.”
Sonuç olarak Inception, hem seyirci ilgisi hem de eleştirmenlerin beğenisini haklı bir şekilde elde etmeyi başarmış, birden çok izlemeye müsait hatta barındırdığı detaylara hâkim olmak için bunu gerektiren, orijinal film yokluğunun had safhaya vardığı 2010 yılında çölde vaha etkisi yapan bir film. Christopher Nolan’ın bir sonraki filmini heyecanla beklerken Inception’un çoklu katmanlarında tekrar tekrar dolaşmak benim gibi sinemaseverler için büyük bir keyif olacak. Rises den çok büyük beklentilerim var . Bir sonraki eleştirime kadar hoşçakalın, kaynatasızlarım benim...
Özet: Sen çok film izliyorsun galiba ? - Hayırlısı be gülüm.





