10 Nisan 2012 Salı

Çocukluğumu özledim

Çocukluğumu özledim.

Taso,misket, gazoz kapaklarının benim için madeni paralardan daha değerli olduğu günleri,

karnımı bakkaldan dönerken ekmek ucuyla doyurabilmemi,

bahçelere dalmayı,

taso olup olmadığını anlamak için mıncıkladığım patos, cipso paketlerini,

32 ve 9 aylık oynamayı,

turbo sakızlarını,

pokemonu,

24lük monami pastel boya setini,

çıtalı uçurtmayı,

dizimdeki yaraları,

top oynarken yırttığım pantolonları,

düğün masalarında uyuyakalmamı,

yok şu kız şöyle seviyor yok bu kız böyle beğeniyor diye giyinmememi,

kızların hiçbir öneminin olmadığı günleri,

benim için türkün, kürdün, lazın, çerkezin olmadığı sadece büyüklerin ve küçüklerin olduğu günleri özlüyorum.Şu noktadan hayatımda geriye baktığımda herşey git gide daha da kötüye gitmiş,

sanki daha da anlamsızlaşmış.

Not: yılmaz özdil gibi enter tuşuna basılı kaldı elim

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder