Hafta sonu beş sınava gireceğim ancak aklımı toparlayamıyorum beyler :( Şu an kafam o kadar bulanık ki amerikayı bilem yıkabileceğimi düşünüyorum. Bak planımda hazır: ilk önce amerikaya gidicem birtane polis öldürücem tekli tabancasını alıcam ondan sonra niw yorktaki butun polıslerı öldürücem tabı öldürdüğümün kurşunlarını cebe indiriyorum. Sonra askerler gelicek onlardan m4a1 lerini alıcam orduyuda temizlicem en son beyaz saray kalıcak orayıda ordudan çaldığım f16 yla bombalicam yerle bir edicem yaralı kurtulan başkan obamanında karşısında karısını dövücem oda acıdan geberecek al amerika filan kalmadı amınakoym
Ayağa kağıt yetmedi ya laa :D Acilen resim defteri almam lazım :D koskoca ressamım amk bi resim defterim bile yok. Neyse en yakın zamanda icab-ı tasdik edeceğim. Neşeli göründüğüme bakmayın beyler içim kan ağlıyor aslında . Seratonin ve phenlyethylamine ihtiyacım tamamiyle sıfırın altına indi. Adını bilem söyleyemediğim bu maddeleri artık vucudum üretmiyor bilakis siktir çekildim. Narrator e sorulsaydı eğer bu çarşambanın diğer çarşambalardan herhangi bir farkı yoktu diyemez. Çünkü bugün tamamiyle bırakılacağını, terk edileceğini bilmiyordu. Her günkü gibi geç saatte kalkmış ona göre iğrenç yaşantısına devam ediyordu. Kahvaltısını çoğu zamanki gibi tek başına yapıp iğrenç kadın programı izliyordu.Neyse ya aklıma yine küçüklüğüm geldi . Napıyım anlatacak kimsem olmadığından buralara yazacağım. Seneeee bilmem kaç dur lan ! kaçtı ki ? madem hatırlamıyorum tarif edeyim bari böyle bir takıntım olduğundan seneyi iyice belirtmem gerekiyor kola içmenin lüks olduğu zamanlar, gazetenin verdiği futbol topunun ayının birinin vurmasıyla uzaklara gidişini ve topu bulunca patlamış olduğunu gördüğümüzde yaşanan hüzün.Televizyonda oyuncak kazanan orospu çocuklarını nasıl kıskandığımız, harçlığımızın bozuk para olduğu zamanlar.. Kırtasiyeye gelen janjanlı kalemtraşları, günlükleri, sikindirik büyüteçleri alıp kağıt yakmak, karınca yakmak için çabaladığımız.. Bisan ihlas için türkiye gazetesine babamızı abone olmaya zorladığımız.. Boncuklu jantların sesini, boncuklu tabancalarla etlerimize etlerime ateş edişimizi , yeşil pelikan silgilerin kokusunu... çok kaybettim lan onlardan :( tarif edebildim sanırım.
Şuan içim içimi ameliyat eder durumda. napıcam la ben şimdi :( Tıpkı kendisini sosyalizm yönetiminde sanan elveda lenin filmindeki kadın gibi hissediyorum . Kapitalist üretim olmayan turşuları , yemekleri özler gibi... En sevdiğim pastadan, karamel şelalesinden bile daha fazla özlüyorum. Nutella sevmem. Peipella,sarelle tercihimdir. Bu arada film öneriyim size adı "simit yok" ıssız bir adaya düşen martıların hikayesini anlatıyor. Çok acıklı hepsinin kanadı kırık amk.
Özet: Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler birliğinin dağılımı ve bunun Türkiye ye getirdiği sonuçlar.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder