Mesleki Ingilizce adında şirin ama bir o kadarda acımasız bir ders vardı ve bu dersi geçebilmek için Christian bale ya da Jennifer Lavrance olmak gerekiyordu. Bu amınakodumun dersi başıma bildiğin bela olmuştu, geçebilmemin imkanı kalmayınca, bütün müfredatı okuyup çıkar bir yol aramaya koyuldum. (ahahah ortalıgı velveleye vermeye kararlıydım) büyük bir araştırmadan sonra beklediğim o açığı buldum.
- - 3.yy daki seçmeli mesleki İngilizce 1 dersini alabilmek için ORTA-ÜST düzeyde İngilizce bilme şartı aranır.
İşte beklediğim açık, bu madde hayatımı kurtaran, maddi manevi sıkıntılarımdan arındıran mucizevi bir maddeye dönüştü bir anda. Okuluma bu açığı güzel bir dil ile dilekçe yazıp bu dersin kaldırılmasını istedim. Sonuç
SİKLENMEDİM
Yılmadan devam edip rektöre mail yöntemi ile ulaşıp durumu anlattım, umutsuzca, koskoca rektör beni mi dinleyecek düşüncesi ile... Gerçi bulduğum madde bana o kadar güç (seçmeli bir dersi zorunlu olarak ve orta ve üst düzeyde ingilizce bilmeme rağmen) veriyordu ki rektör ilgilenmemesi durumunda cumhurbaşkanlığına yazmayı dahi düşünüyordum ( umut fakirin ekmeği )
Çok geçmeden, 2 gün sonra okula çağırıldım. ( kilometrelerce ötedeki okuluma zar zor ayaklarına gidip, ilgilenin dediğimde yetkililerin yüzüme bakmadığı okulum)
Arayan bölüm dekanıydı.
- Zafer bey, sizin böyle böyle bir sıkıntınız varmış isterseniz okula gelin bu süreci hızlandıralım.
+ tabikide ne zaman müsait iseniz görüşmeye gelirim hocam.
- tamam hemen bugün gel.
Gittim, ders kaldırıldı. Yerine iki adet şirin mi şirin sevimli mi sevimli iki ders verildi (alternatıf medya, eleştirel gazetecilik) rektör mailimi tüm fakülte öğretim görevlilerine yollamış. Büyük bir panik gözlerden seziliyordu. Bir ara iki dekan kendi arasında konuşurken " Neden böyle bir şey yapmış anlamadık, biz çözerdik aslında " diyerek den bana sitem ediyorlardı :D
Tabi kaynatasızlar bu olay bana dahada cesaret ve yırtıcılık kazandırdı. Bu dersleri koyup hatalarını kabul etmeleri benim onlardan tekrar talepte bulunmama sebebiyet verdi :D bu hatalarını ben yarım dönem kayıp ve yarım dönemlik harç ödeyerek verdiysem onlarda bana verecekti. Neyse, kısaca bu hatanın geçen sene bütün çabalarıma rağmen düzeltilmemesi beni mağdur bıraktığı ve hatanın kabulü nedeniyle derslerden muaf ya da tek dönemde toplanmasını talep eder bir dilekçe daha doldurup fakülteye bıraktım. Çok geçmeden fakülte yönetim kurulu bu talebim için toplandı, ve benim için madde çıktı :D
" Madde 2: Yapılan görüşmeler sonucunda 2013-14 eğitim öğretim yılında gazetecilik öğrencileri güz yarıyılında tek dersi 'meslekı ingilizce 1' bahar döneminde tek dersi 'mesleki ingilizce 2' olanların bu dersten muaf tutularak, 5. ve ya 6. yarıyılında ki eksik kalan kredilerine bakılmaksızın mezun edilmelerine karar verildi "
Mahkeme sonucu bekler gibi kurulun kapısının önünde idim ogün, sonuç içeriği elime verildiğinde dünyada benden mutlu insan yoktu. Ayaklarım yere basmıyordu adeta, okuldan mezun olmak dahi beni bu kadar mutlu edemezdi, büyük bir davayı kazanıp idamlık adamı beraat ettiren avukatın sevinci vardı sanki üzerimde. Sevinçle evimin yolunu tutmuştum sonrasında :D
İşte böyle kaynatasızlar, bu olay sırf benim yararıma değil benden sonra gelen öğrencilerin de yararına olmuştu, tek fark onlar hiç uğraşmadan böyle bir avantajın içindeydiler ve bütün bunları benim yaptığımı sadece kendi sınıfımdakiler biliyor.
Evet, bana düşen sadece 2 dersi verip mezun olmak kalıyordu,sıkı bir hazırlıktan sonra sınava girdim.Tam istediğim gibi gitti sınav geçtiğimden %100 emindim. Dün açıklandı. Nasıl bir hırs yaptıysam 95-100 almışım. (50 baraj) bu sonuçlar benim mezun olduğumun göstergesi oluyor tabii ki.
Bunca yıldır öğrenci statüm bitti, artık öğrenci indirimi talebinde bulunamayacak, indirimli akbil basamayacağım :D dilenciye bile ben öğrenciyim dediğimde yanımdan giderdi.
Ne mi hissediyorum? Hiçbir şey. Ya da çok şey bilmiyorum, çok karışık bir duygu. Seviniyorum ama sevinemiyorum. Üzülmek ise çok saçma... Sikimsonik duygular içerisindeyim, 16,5 senelik maceranın sonuna gelmiştim. Artık, ders notları, 2b sivri uçlu kurşun kalemler, vize, final, bütünleme, uykusuz geceler, üstleri renkli keçeli kalemle çizilmiş önemli kelimeler, defterler, küçük kopya kağıtları hayatımda pekte önemli bir yere sahip olmayacaklar. Bunlar tabiki unutulmayacak her zaman aklımda güzel bir anı olarak kalacak :( Sevindiğim şeyler de var tabii ki, o buruşuk suratlı hocaları görmeyecek onlardan not dilenmeyecek, onlara yaranmak için bir girişimde bulunmayacağım. Dahada kötüsü hayatımda bu beğenmediğim eğitimli üstün insanlar yerine cahil, birilerinin torpili ile mevkilere gelmiş patronlarıma, müdürlerime yaranmaya ve gözlerine girmeye çalışacağım. Bazıları bunu yapmam dese de sike sike yapmak zorunda kalacaklarını biliyorum.
İşte öyle kaynatasızlar, bundan sonrası ne olacak, hayat nereye götürecek hiç bilmiyorum. Aslında bilmek de istemiyorum çünkü azıcık düşünmesi dahi ürkütücü, artık o güzel hayat sona erdiğini bundan sonrasının çokta güzel olmayacağını kestirebiliyorum. Endişelerden kurtulmanın yolu düşünmemekmiş, düşünmemeye çalışacağım. Bu konuda başarılı olabilir miyim bilmiyorum.
Yazımı fazla uzatmak istemiyorum kaynatasızlar. Hakkımda iyi, hayırlı dileklerde bulunmayı ihmal etmeyin :D çok etkili o dilekler.
Kalın sağlıcakla...
Kalın sağlıcakla...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder