27 Mayıs 2013 Pazartesi

Merhaba Ben Sevilmeyen Paspas

Selam ben kapı girişinde unuttuğunuz, buz gibi betonun üzerinde yapayalnız bıraktığınız kaygan paspasım.

Hiç ummadığınız bir anda ayağınızın altından kayıp sizin düşüp belinizi incitmenize neden oluvermek için tasarlandım. İçinizdeki tüm ileri gitme hevesinizi baltalarım adeta. Tam "  noluyor amk ...........? " diye başınızı eğip bana sinirli bir bakış attığınız anda etkiye tepki olarak biraz daha kayganlaşırım.

Benden kurtulmak için sürekli aile bireyleriyle tartışsanızda bu fayda etmeyecektir. Çünkü evde gezen şişman bayanımsı insan beni her daim koruma altına alır.  Kurtulmak istersiniz ama o kadar kolay değildir. İşinden gücünden, okulundan ederim ben adamı. Hayattan bezdiririm. Kaç babayiğiti devirdim haddi hesabı yok.

Beş çocuklu bir ailenin babasıyım. Çocuklarımı bu şekilde geçindiriyorum yani sizleri yere düşürüp tüm hayat enerjinizi emerek. En büyük düşmanım altıma koyduğunuz o kaydırmaz zımbırtılar. Ne koyarsanız koyun aldırış etmem. Üzerimden daha hızlı geçin vede daha ince giysiler giyip maksimum darbe almanızı  tavsiye ederim ki işim biraz daha kolaylaşşsın..

Hernekadar sizler yaz aylarında beni balkonlarınıza atıp sabun, köpük, deterjan ve fırça darbeleriyle cildime zarar verseniz  de benden kurtulmaya çalışsanız da asla beceremeyeceksiniz. Beni asla kalıcı olarak silemeyeceksiniz o temiz hayatlarınızdan.. Ne yaparsanız yapın bir yolunu bulup geri geleceğim sizi rahatsız etmeye, hayatlarınızı işlevsiz kılmaya devam edeceğim..

Saygılarımla.

Unutmadan. Favori şarkım
http://www.youtube.com/watch?v=keQHS45e5OU

10 Mayıs 2013 Cuma

Deviasyon Ameliyat Günlüğüm

5 Mayıs PAZAR

Ameliyat için bir gün önceden yatmanız gerekiyor ben bir gün önceden gittim. Akşam 12 den sonra hiç birşey yiyip içmeyin deyip eve yolladılar. Dosya açıyorlar birde o gün.

6 Mayıs PAZARTESİ

Sabah erken saatlerde hastaneye gittim. Benimle beraber 2 kişi daha aynı operasyona girecekmiş ben 3. olarak sıramı bekledim. Saat 11.00 gibi hazırlanmam gerektiğini söyleyip önlük+bone verdiler. Giyindikten sonra hemen bir iğne ( cesaret diyorlar ama ağzın içini kurutucu bir iğne imiş ) vurduktan hemen sonra ameliyathaneye aldılar. Hali hazırda 3 kişi (anestezist) bana hoşgeldin deyip hemen işlemlere başladılar. Anestezist bana başlıyoruz dedi ve ardından iyi uykular deyip piç piç güldü. Kolumdan enseme kadar soğuk birşey hissettim. 5 saniye içinde tamamen bilinç kapandı.

Ameliyat bittikten sonra, beni ameliyathanenin başka bir yerinde bilincim yerine gelene kadar bekletmişler. " zafer bey, zafer bey, zafer bey " diye bir ses ile uyandım. " Başarılı bir ameliyat geçirdiniz " dedi teşekkür edip tekrar uyudum. Tekrar gözümü açtığımda yatağımdaydım. Aşırı derecede burnumda sızlama ve üşüme mevcut idi. " Üzerimi örtün " diyecek takatim yoktu. Allah tan hemşire battaniye ile gelip beni örtmüştü. Narkozu kustuktan sonra tekrar uykuya daldım.

Tekrar uyandığımda kendime gelmiştim. Burnum tamamiyle sargılı ve %100 tıkalı. Serum sayesinde acımı hissetmiyorum. Akşam 6 gibi doktorum gelip durumuma baktı ve taburcu olmak ister misin ? diye sordu. Ben birşeyim yok ise tabiki isterim dedim. O zaman sen karar verip hemşirelere söylersin deyip gitti. Hemşireler gerekli gördüklerinden dolayı bir gece orada kaldım.

7 Mayıs SALI

Ateş, sancı ve uykusuz bir gecenin ardından yeni güne uyandım. Pansuman yapan doktor geldi. Sargılarımı çıkartıp yenilerini taktı ( bunu yaparken hayvani usulleri kullandı tabi- her hastane demeyeyim de devlet hastanesinde hayvani usuller kullanılıyor ) Boğazım tamamiyle yara içinde, aletler takılırken olmuş. İştah kesinlikle yok, yemek yiyemiyorum. Konuşurken acı çekiyorum. Hele komik bir arkadaşınız ziyaretinize geldi ise hepten boku yediniz. Gülemiyorum, tebessüm ederken bile aşırı ızdırap çekiyorum.

Saat 15.00 Kendimi tamamiyle iyi hissediyorum ve taburcu olmaya karar verdim. Hemşireler ilk tamponlarımın çıkması gerektiğini söyledi ve çıkarttırdık. Tam 2 çeşit tampon oluyor burnunuzda. Birincisi sünger tampon, ikincisi silikon tampon silikon tampon burnunuzun orta kısmına dikişli şekilde duruyor. Sünger tamponu çıkartırken bayılma riski geçirebilirsiniz :D bunu fazla anlatmıycam tek söyleyeceğim 15 cm bir sünger yara bere içinde burundan çıkıyor.

Evdeyim. Ağrı kesici ve antibiyotikler sayesinde acı çekmiyorum. İştahım olsa da yemek yerken üst dudağı oynatamadığım için yemek yeme olayı büyük bir ızdıraba dönüşüyor.

8 Mayıs ÇARŞAMBA

Uyku düzenim normale döndü. Yemek yerken halen acı çekiyorum, dikişlerimden biri sanırım atmış durumda.       Burnum içinde biriken kanlar donup yapıştığı için büyük kapsamlı bir temizlik yapmam gerekiyor. Burnum sanki benim değilmiş gibi kendi bağımsızlığını ilan etmiş vaziyette kendisine dokundurtmuyor.

Peçete ile dolaşıyorum, sürekli kanıyor. Ziyaret trafiği nedeniyle bunalmış durumdayım.

9 Mayıs PERŞEMBE

Ağrılarım neredeyse yok denecek kadar azaldı. Yemek yiyebiliyorum ancak üst dudak halen iptal durumda. Burnuma dokunamıyorum.

Şekil olarak benim bir talebim olmamasına rağmen bir kaldırma olmuş, milimetrik bir sola kayma var iken bunu da düzeltmişler.

10 Mayıs CUMA

Silikon tamponları çıkarttırmak için sabahın erken saatlerinde yola düştüm. Kanamalar devam ediyor. Çıkartma işlemim biraz önce bitti. Bence bu olay en ağrılı- en işkenceli bölüm. Dikişler alınırken resmen savaş veriliyor. Çıkarılırken görme ihtimaliniz 0 :D çünkü gözleriniz istem dışı şarıl şarıl akıyor. Çıktıktan sonra doktor burnuma su çekip tamamiyle temizlememi istedi. Bunu yaptım ama aşırı bir yanma mevcut. Burnumdan hafif nefes alabiliyorum. Dikişlerim hunharca alındığı için burnum zonkluyor. Ameliyat sonrası ilk 1 saat içerisinde gibiyim.

Silikon Tampon


11 Mayıs CUMARTESİ

Serum ( şırınga ile burna su basma olayı) ve yara merhemini düzenli olarak kullanıyorum. Kanama ve ağrı çok azaldı.

%100 çift kanat şeklinde nefes alabiliyorum. Bunca yıl burnumdan nefes alıyorum zannetmişim. Allahım şükürler olsun.

12 Mayıs PAZAR

Ağrı sadece burnumun uc kısmında var kanama yok.

Doktorum Vahit Emre Anadol'a teşekkür ediyorum.

Burnumdan çıkanlar :D



Resmen at çıkmış burnumdan amk :D

Tekrar bir gelişme olursa bilgilendireceğim.

Özet: Nefes alamıyorsanız sıkıntıya katlanıp bu ameliyatı olun.

Not: Kemik (kıkırdak) alındı. Etleri şok verilerek küçültüldü.


26 Mart 2013 Salı

Mutsuzum Çünkü

Daha önemli bir işiniz var ise bence onu yapın. Çünkü boş konuşacağım.

Mutsuzum çünkü işsizim

Özgür olmak.. özgür olduğunu hissetmek anlatılamaz bir duygu.. hani o an istediğin her şeyi yapabilirmişsin gibi, hani ne bileyim kimseden izin almadan sahilde oturmak falan çok güzel bir duygu ama bu duygu uzun vadeli bir duygu değil, bir zaman sonra tamamiyle umutsuzluğa giden bir duygu olarak yer değiştiriyor. Aslında halen güzel bir duygu ama bu sadece parası ve gelecek kaygısı olmayana...

Mutsuzum çünkü geleceği olmayan bir bölümde okuyorum

Türkiye de her beş gazetecilik öğrencisinden dördü işsiz. Objektif habercilik diye birşey yok, illa bir taraftan yazacaksın ve göt korkusuyla yazmak zorundasın! Birinci sınıfta gerçek, dürüst, objektif gazeteci nasıl olunur onları öğrettiler tabi bunu gerçek günümüz gazeteciliği ile kıyasladığımızda şoklar içerisindeydik. Şuan dördüncü sınıftayım ve ders notundaki yazıyı aktarıyorum " medya çalışanlarının objektif olması gerektiği yönündeki inanış, bir ideal olarak kalmaktadır. Gerçek dünyada ise böyle bir objektiflikten söz etmek olanaksızdır. " şimdide diyor ki size başta böyle öğrettik ama siktir edin onu siz gerçek dünyadaki gazeteciliğe hazır olun. Geleceği olmayan gazeteciliğe.. Oturduğu yerden, twitter dan, kulaktan dolma yapılan gazeteciliğe..

Mutsuzum çünkü göz göre göre ülkem kötüye gidiyor

Bunu açıklamaya bile gerek duymuyorum. Allah sonumuzu hayır etsin. Belki ben göremem ama çocuklarım, torunlarım çok güzel bir yönetim ve ülke ile yaşar.

Mutsuzum çünkü kararsızım.

Kararlı olma konusunda öyle birini ve öyle bir sektörü tanıdım ki şaşkınlıkla ve ibretle karşıladım. Belkide en yorucu, en iğrenç, en dandik denilebilecek ve adını duyunca hakir görebileceğin bir meslekte bir insanın ne kadar mutlu, umutlu ve istekli olabileceğine şahit oldum. " Ben bu işte kendimi geliştireceğim " dedi bana. Bana göre zaten işini mükemmel yapıyordu, ancak o kendisini yeterli görmüyordu. Hep daha mükemmelini yapmaya çalışıyordu, en yorucu en sıkıntılı anlarda gelen üstlerinin onu aşağılayıp azarlamasına sadece " tamam abi " diye cevap verebiliyordu. İşini mükemmel yapmış olmasına rağmen hakettiği değeri göremiyordu.  Ama o bunların hiçbirisini düşünmüyor tek düşündüğü cumartesi akşamı eve gidince buz gibi bira ve televizyon keyfi idi. Mutsuzum çünkü hak ettiği değeri göremeyen insanlar var. Keşke bu arkadaş kadar kararlı olabilseydim. Olamadım.

Mutsuzum çünkü yanlış kişilere yanlış saygılar duyuluyor.

Beş kuruş değeri olmayan, konuşmasını bilmeyen, görgüsüz, kibirli insanlar sırf parasından ötürü el üstünde tutuluyor, abi çekiliyor, götleri yalanıyor, ayakları yıkanıyor. Kendilerine saygı duyulduklarını sanıyorlar ama yanlış, gerçek saygı akbilin bittiğinde " önemli değil kardeş bizden olsun " demesi kadar samimi olmalı. Param karşılığı bana duyulan saygı yerine yemek yediğim lokantada on kuruşum çıkmadığında "canın sağolsun kardeş" lafını duymak bana kendimi daha iyi hissettiriyor o para karşılığı gösterilen saygıya kıyasla.


Teşekkür ederim.